حرف خودمونی

اگه می بینین اسم وب دوشهرسازه و یه سری از مطالبی که می فرستیم مربوط به موضوعات دیگه اس به خاطر اینه که فکر می کنم ما در برابر خدا ، پیامبر ، ائمه و اگه قبول داشته باشین شهدا مسئولیم ، خدا و پیامبر و ائمه رو اکثرا قبول داریم اما در برابر اونا که یه زمانی رفتن و جونشونو فدای وطنمون کردن مسئولیم چون خدا و پیامبر و ائمه به خاطر منبع فضل و رحمت بودن ممکنه از ما بگذرن ولی خیلی از شهدا تو وصایاشون واضح اشاره کردن که نمیگذرن و دلیل باقی مطالب غیر تخصصی این حرفه امام صادق(ع) که می فرماین : دو نفر کمر مرا شکستن عالمان بی دین و زاهدان بی علم

البته قابل توجه حدیث به نقل منه و عین جمله خودشون نیست

این شعرو به خاطر اینکه ممکنه بعضیا تو عید به مناطق جنگی برن می زنم

قلب زمین

آی دونه دونه دونه

نون و پنیر و پونه

قصه بگم براتون ؟

قصه ای عاشقونه ؟

یه وقت نگین دروغه

یه وقت نگین که وهمه

اون که قبول نداره

نمی تونه بفهمه

بریم به اون فصلی که

اوج گرمی ساله

ماجرای قصمون

داخل یه کاناله

کانالی که تو این دشت

مثل قلب زمینه

دور و بر این کانال

پر از میدونه مینه

یه کانال که تو این دشت

مثل قلب زمینه

دور و بر این کانال

ببین چه دلنشینه

اون یکی پا نداره

روی زمین افتاده

اون یکی رو ببینین

چقدر قشنگ جون داده

رنگ و روی اون یکی

از تشنگی پریده

همون که روی پاهاش

 سر دو تا شهیده

اون جا که نوزده نفر

کنار هم خوابیدن

ببین چقدر قشنگن

تمامشون شهیدن

یکی ازش خون میره

ببین چقدر آرومه

فکر می کنم که دیگه

کار اونم تمومه

مجتبی پا نداره

سر علی شکسته

مجید دمر افتاده

کریم به خون نشسته

گلوله و گلوله

انفجار و انفجار

پاره های بچه ها

قاب شده روی دیوار

هر جا رو که می بینی

دلاوری افتاده

هر جا جگر گوشه ی

یه مادری افتاده

حالا تو بهت این دشت

میون موج دشمن

از اون همه دلاور

فقط رضا بود و من

آی قصه قصه قصه

اتل متل توتوله

خمپاره و آر پی جی

نارنجک و گلوله

صورت مهدی رفته

مصطفی سر نداره

رضا نعره می کشه

خیز برو، خمپاره

این جمله توی گوشم

مونده واسه همیشه

التماس رضا رو

فراموشم نمی شه

الو الو کربلا

پس نخودا چی شدن ؟

یاور دو به گوشم

 بچه ها قیچی شدن

کربلا ، کبوترا

از تو قفس پریدن

ما آذوقه نداریم

مهمونامون رسیدن

کربلا جان به گوشی ؟

جواب بده برادر

بی سیم این طور جواب داد:

" الو به گوشی یاور؟ "

چیزی نداریم که تا

سر سفره بذاریم

یاور دو به گوشی؟

دیگه غذا نداریم

رضا منو نیگا کرد

صورتشو تکون داد

بغضی کردشو بی سیم

از توی دستش افتاد

عجب کربلاییه

نشون به اون نشونه

عطش نعره می کشه

پنج روزه تشنه مونه!

پنج روزه که می جنگیم

کشته می شیم می میریم

بی سیم میگه :" عقبگرد "

ولی عقب نمی ریم

رضا تشنه و زخمی

زیر نور آفتاب

من از پی گلوله

دنبال یه قطره آب

هیچی پیدا نکردم

خسته شدم ، نشستم

برای چند لحظه ای

هر دو چشامو بستم

دیدم که توی باغی

شهیدامون نشستن

می خندن و می خونن

در های باغ رو بستن

چه باغ با صفایی

درختها از جنس نور

نهرهایی از عسل

کاخ هایی از بلور

عجب باغ بزرگی

چه باغ رنگارنگی

پر از صفا پر از عشق

عجب باغ قشنگی

بالها ملائک

روی دست بچه ها

جامهایی از شراب

توی دست بچه ها

من و رضا از بیرون

توی باغ رو می دیدیم

صدای بچه ها رو

این جوری می شنیدیم:

" آهای آهای بچه ها

این جا عجب حالیه

بچه هستن ولی

جای شما خالیه "

صدا پیچید تو عالم

صدا رو می شنیدم

یهو با یه صدایی

از توی خواب پریدم

رضا نعره می کشید:

" آهای ، آهای بسیجی

تانک ها دارن می رسن

بدو ، بدو آر پی جی "

تانک بعثی خودش رو

پشت کانال رسونده

نعره کشیدم رضا !

گلوله ای نمونده

رضا سرش رو با بغض

روی سجده میذاره

خشابی تو دستاشه

دستو بالا میاره

دستو میاره بالا

انگار داره جون میده

می زنه زیر گریه

خشابو نشون میده

میگه ببین خدایا

روحیه ها عالیه!

ولی چیکار باید کرد ؟

خشابمون خالیه

صداش یهو بند میاد

توی دست یه شهید

عینهو یه معجزه

یه گوله آر پی جی دید

رو به سوی اون شهید

خندید و سر تکون داد

یواشی گفت مرتضی

گلوله رو نشون داد

حرف اونو گرفتم

نگاهشو فهمیدم

جون تازه گرفتم

سوی شهید دویدم

و ناگهان صدایی

صدای سرد سوتی

و ناگاهان خمپاره

و ناگهان سکوتی

رضا یهو نعره زد

بی شرفا اومدن

ماسکو بذن مرتضی

که شیمیایی زدن

سینه ام پر از آتیش شد

چشمامو هم گذاشتم

اومدیه شیمیایی

ماسک ، ولی نداشتم

لبخند زدم و گفتم

ماسک نداریم رضا

نعره کشید حرف نزن

نفس نکش مرتضی

چفیه تو آب بزن

حمله شیمیاییه

گفتم داری جوک می گی

قمقمه ها خالیه

رضا پرید ماسکشو

گذاشت رو صورت من

نعره کشیدم رضا

ماسکتو خودت بزن

خندید و گفت مرتضی

برادرم بی خیال!

من و گذاشتشو رفت

رفتش بالای کانال

نفهمیدم چه چیزی

قلب اونو می آزرد

نفهمیدم واسه چی

پیرهنشو درآورد

رضا نعره می کشید

بی شرفا با شمام

کانال هنوز مال ماست

بیاین ، بیاین ، من اینجام

دوشکاچی از روی تانک

اونو هدف گرفتش

کار رضا تموم بود

نعره کشید و گفتش

بیاین ، بیاین ، من اینجام

گردان هنوز روی پاست

بیاین ، بیاین ، ببینین

کانال هنوز مال ماست

گلوله های دوشکا

هزار هزار ده هزار

رضا دوید سوی تانک
و ناگهان انفجار...

فضای توی کانال

ز دود و گاز پر شد

هیچی دیگه ندیدم

نفهمیدم چه طور شد

خلاصه که تو کانال

اون روز عجب حالی بود

آهای غنیمت خورا

جاتون عجب خالی بود

یه وقت نگین دروغه

یه وقت نگین که وهمه

اون که قبول نداره

نمی تونه بفهمه

قصه فرود نداره

فراز قصه اینه

گلوله آر پی جی

هنوز روی زمینه

هر کی می خواد خدافظ

هر کی می خواد بمونه

باید تموم عالم

این حرفها رو بدونه

باید اینو بدونه

گردان هنوز روی پاست

هنوزم که هنوزه

قلب زمین مال ماست

آهای آهای با شمام

گردان هنوز روی پاست

هنوزم که هنوزه

قلب زمین مال ماست!

ابوالفضل سپهر